امروز یـکشنبه 22 ارديبهشت 1401
موقوفات علامه عبدالصانع سبزواری، از جمله موقوفات تاریخی و ارزشمند ایران در دوره صفویه است که با نیتی عامالمنفعه و در راستای خدمت به زائران امام رضا (علیهالسلام) ایجاد شد. واقف، از خیران و عالمان برجسته عصر خود بود که با بینشی تمدنی، اقدام به وقف مجموعهای از املاک و مستغلات، از جمله «هفت کاروانسرای شاهعباسی واقع در مسیر گرمسار تا قدمگاه رضوی (نیشابور)» و یک «مسافرخانه مجاور حرم مطهر» کرد. هدف اصلی او، تأمین امنیت، آسایش و پشتیبانی از زائران در طول مسیر سفر و در نزدیکی بارگاه مقدس بود.
در آستانه ثبت جهانی «زیارت رضوی» به عنوان گنجینهای معنوی و فرهنگی، و با توجه به ظرفیت بیبدیل وقف در پایداری و نوآوری اجتماعی، نیاز به بازخوانی و بازآفرینی این مسیر حس میشود. طرح تمدنی «هشت منزل تا بهشت» با تکیه بر موقوفات تاریخی و گرانقدر «علامه عبدالصانع سبزواری»، پاسخی هوشمندانه و آیندهنگر به این ضرورت است. این طرح با احیای هفت کاروانسرای شاهعباسی در مسیر گرمسار تا قدمگاه رضوی و یک مسافرخانه مجاور حرم مطهر، در پی آن است که سفر زیارت را از «طی مسافت» به «طی منازل» تبدیل کند؛ از گذر جغرافیایی به گذر روحی و تمدنی.
«هشت منزل تا بهشت» تنها یک پروژه مرمتی یا گردشگری نیست؛ بلکه «بیانیهای عملی برای تمدنسازی معاصر» است که سه رکن اصیل «وقف»، «میراث فرهنگی» و «زیارت» را در هم میتند. این طرح قصد دارد با زنده کردن نفس این کاروانسراها، بار دیگر آنها را به «منزلگاه» تبدیل کند؛ منزلی برای توقف جسم، آرامش روح، آمادگی قلب و پیوند با تاریخ و طبیعت؛ تا زائر پیش از رسیدن به بارگاه ملکوتی علیبنموسیالرضا (علیهالسلام)، در مسیری از آمادگی و معنویت گام نهد.
